در حالي كه خريد دام مازاد در زيركوه براي مدتي متوقف شده بود به تازگي اين طرح در حال اجراست اما عشايري كه دام مازاد دارند از روند فعلي خريد دام ناراضي هستند و آن را براي خود مشكل ساز مي دانند.يكي از عشاير زيركوه در اين خصوص گفت: قبلا خريد و فروش دام در خود منطقه انجام مي شد و اين روش براي ما راحت تر بود اما در حال حاضر دارندگان دام مازاد بايد به جهاد كشاورزي زيركوه درخواست بدهند سپس آن را به جهاد كشاورزي قاين برده و از آن جا معرفي نامه بگيرند و سپس دام را همراه با معرفي نامه به بيرجند برده و ٢٤ ساعت منتظر شوند تا دام شان به فروش برسد.

رحمان عباسي مقدم افزود: اين روند براي ما كه در ييلاق به سر مي بريم بسيار مشكل است و باري از دوش ما برداشته نخواهد شد.ضمن اين كه به كارگيري اين سيستم مشكلات ما و خانواده هايمان را دو چندان مي كند و در اين ميان افرادي هستند كه كسي نيست از دام هايشان نگهداري كند و انجام اين مراحل به تنهايي برايشان مشكل است.يكي از كارشناسان جهاد كشاورزي نيز در اين خصوص گفت: انتظار بيست و چهار ساعته در بيرجند به خاطر كاهش استرس دام دار است از سوي ديگر در نحوه خريد قبلي تعدادي دام به دلايلي در بين راه تلف شدند و دولت متضرر شد با اين وجود روش فعلي معقول تر است.

مدير جهاد كشاورزي قاينات هم در اين خصوص گفت: نحوه خريد فعلي دام مصوبه استاني است و در اين زمينه از دست ما كاري ساخته نيست.

مهندس قاسمي افزود: اولويت اعلام دام مازاد به عشاير زيركوه داده شده و در حال حاضر سهميه شهرستان،خريد ١١ هزار راس گوسفند است كه تعدادي به همين روش خريداري شده و تعدادي هم معرفي نامه گرفتند.وي ادامه داد عشاير با اين روش بعد از ٢٤ ساعت نرخ دام و حتي كرايه حمل دام از منطقه مورد نظر با بيرجند يا هر جاي ديگر را تحويل خواهند گرفت

شيخ کفعمي در مصباح و بلدالامين و شيخ شهيد در مجموعه ي خود از حضرت رسول نقل کرده اند که آن حضرت فرمود هر که اين دعا را در ماه مبارک رمضان بعد از هر نماز واجبي بخواند حق تعالي بيامرزد گناهان او را تا روز قيامت؛ و دعا اين است:

« اَلّلهُمَّ اَدْخِلْ عَلي اَهْلِ اْلقُبُورِ السُّرُورَ اَلّلهُمَّ اَغْنِ کُلَّ فَقيرٍ اَلّلهُمَّ اَشْبِعْ کُلَّ جائِعٍ اَلّلهُمَّ اَکْسُ کُلَّ عُرْيانٍ اَلّلهُمَّ اقْضِ دَيْنَ کُلِّ مَدينٍ اَلّلهُمَّ فَرِّج عَنْ کُلَّ مَکْرُوبٍ اَلّلهُمَّ رُدَّ کُلَّ غَريبٍ اَلّلهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسيرٍ اَلّلهُمَّ اَصْلِحْ کُلَّ فاسِدٍ مِنْ اُمُورِ الْمُسلِمينَ اَلّلهُمَّ اَشْفِ کُلَّ مَريضٍ اَلّلهُمَّ سُدَّ فَقرَنا بِغِناکَ اَلّلهُمَّ غَيِّرْ سُوءَ حالِنا بِحُسْنِ حالِکَ اَلّلهُمَّ اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَ اَغْنِنا مِنَ الْفَقْرِ اِنَّکَ عَلي کُلِّ شَيْءٍ قَديرُ .»

« اي خدا تو بر اهل قبور نشاط و سرور عطا کن. خدايا بي نياز گردان هر فقير را. خدايا سير نما هر گرسنه را. خدايا بپوشان هر برهنه را. خدايا دين هر مديوني را ادا کن. خدايا گشايش ده هر گرفتاري را. خدايا هر غريبي را به وطن برگردان. خدايا آزاد فرما هر اسير را. خدايا همه مفاسد امور مسلمين را اصلاح فرما. خدايا شفا عنايت فرما هر مريض را. خدايا به بي نيازي ذات خود جلوي فقر و نداري ما را ببند. خدايا تغيير ده بد حاللي ما را به خوشحالي خودت. خدايا دين ما را ادا فرما. و فقر ما را به بي نيازي مبدّل فرما، زيرا تو بر هر چيزي توانايي.»

منبع: مفاتيح الجنان، اعمال مشترکه ماه رمضان، ص 290 .

لغت نامه دهخدا

شرح :	يکي از دهستانهاي بخش قاين شهرستان بيرجند است که از خاور به مرز ايران و افغانستان و از جنوب به دهستان طبس مسينا و از باختر به دهستان زهان و از شمال به بخش خواف محدود است و قراء مهم آن بهناباد و آبيز است که نخستين 612 تن و دومين 1369 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافيايي ايران ج 9).

« بخش زير كوه »

اين بخش در شرق قاين واقع شده است و داراي سه دهستان شاسكوه به مركزيت( آبيز ) ، زيركوه به مركزيت (حاجي آباد) وپترگان به مركزيت ( شاهرخت ) مي باشد . آبادي مسكوني ( واحد ) جمعيت ( نفر ) خانوار مساحت ( km2 ) تقسيمات روستائي 11 8615 1962 1177 دهستان شاسكوه 39 12287 2611 1829 دهستان زيركوه 9 6115 1169 3421 دهستان پترگان 59 27017 5742 6427 بخش زير كوه

مرز با افغانستان : طول مرز مشترك 116km و از طريق دهستان پترگان بوده و بازارچه يزدان در اين منطقه واقع است . طول جاده هاي مرزي 151km آسفالته مي باشد . تمامي طول مرز مشترك را دشت تشكيل مي دهد .

مرزباني : مرزباني درجه دو« يزدان » امنيت مرزها را بر عهده داشته و داراي 25 km عمق نوار مرز مي باشد .

بازارچه يزدان : از لحاظ فرم معماري و حجم ساختمانهاي مورد استفاده ، شرايط مطلوبتري نسبت به ديگر بازرارچه ها دارد . اين بازارچه در مجموع 027/0 ارزش ريالي و 014/0 ارزش وزني كل صادرات كشور را بخود اختصاص مي دهد. و در سال 1382 بيش از 25 ميليون دلار صادرات كالا به كشور افغانستان داشته است .مسير ارتباطي يزدان ـ قاين كه در نقطه تلاقي ولايات هرات و فراه افغانستان واقع گرديده ، بيشتر در ابعاد فرهنگي ، اجتماعي و سياسي حائز اهميت بوده و جنبه تجاري و اقتصادي چندان تأثيرگذاري ندارد .

موقعيت جغرافيايي : خراسان ـ ايران عرض جغرافيايي : 33 درجه، 23 دقيقه . طول جغرافيايي :20 درجه، 60 دقيقه . مساحت : 6428 كيلومتر مربع فاصله مركز بخش از مرز مشترك : 85 كيلومتر طول مرز مشترك با افغانستان : 116 كيلومتر فاصله از مشهد: 450 كيلومتر ارتفاع از سطح دريا : 1330متر اقليم : دشت و كوهستان نوع آب و هوا  : نيمه گرمسير متوسط بارندگي : 150 ميلي متر درجه حرارت ماكزيمم  : 38 درجه درجه حرارت مينيمم : 10ـ درجه

تقسيمات كشوري : تعداد دهستان : 3 ( پترگان ـ زيركوه ـ شاسكوه )

گروههاي قومي ـ مذهبي : جمعيت تشيع : 21441 نفر ( 80 % ) جمعيت تسنن : 5576 نفر ( 20 % )

جمعيت : جمعيت اول سال 1383 : 27017 نفر جمعيت مناطق شهري : 3861 نفر (3/14% ) جمعيت مناطق روستايي : 23156 نفر (7/85% ) تعداد مردان : 13032 نفر (48% ) تعداد زنان : 13985 نفر (52% ) نرخ رشد جمعيت : 1/2 % تعداد جوانان 16 – 30 سال : 8224 ( 5/30 % كل جمعيت ) سالمندان بالاي 60 سال : 2891 ( 7/10 % كل جمعيت ) جمعيت بالاي 10 سال  : 21272 نفر ( 79 % كل جمعيت ) اشتغال : جمعيت فعال بالاي 10 سال (شاغل و غير شاغل) : 10806 نفر ( 5/40 % كل جمعيت )

نرخ بيكاري  : 2/17 % آمار ارائه شده بصورت نمونه گيري آماري تهيه و به كل آمار بخش تعميم گرديده و نتايج فوق استخراج شده است . كشاورزي و دامداري : سطح زير كشت آبي : 1800 هكتار سطح زير كشت ديم : 1500 هكتار ميزان توليد گندم در سال زراعي 81 ـ 82 : 5655 تن تعداد دام موجود : 000/150 راس

صنعت : تعداد كارگاه صنعتي : صفر تعداد شاغلين بخش صنعت : صفر

راههاي ارتباطي : طول راههاي آسفالته : 235 كيلومتر طول راههاي شني : 565 كيلومتر راه مرزي : 151 كيلومتر

آب : چاه عميق : 87 حلقه چاه نيمه عميق ......... حلقه قنات : 144 رشته چشمه : 25 حلقه تعداد مشتركين آبفاي شهري: 1490 تعداد مشتركين آبفاي روستايي : 4889

برق : تعداد مشتركين شهري : 1300 تعداد مشتركين روستايي : 000/10 مشتركين بخش صنعت وكشاورزي : 66 تعداد چاههاي برق دار شده : 64 حلقه

مخابرات: خطوط تلفن شهري 2000 خطوط تلفن روستايي : 1647 خطوط تلفن همراه : ............... مراكز كم ظرفيت تلفن روستايي : 9

بهداشت ودرمان : بيمارستان : ....... باب (......... تخت ) درمانگاه : 4 واحد آزمايشگاه : …… واحد داروخانه : 1 واحد خانه بهداشت : 17 واحد تعداد پزشكان عمومي : 5 نفر تعداد متخصصين : ........ نفر

فرهنگي ورزشي : كتابخانه : 1 واحد ( تعداد كتب : 3500 ) مركز فرهنگي هنري كانون : 1 واحد سينما : .......... باب مراكز ورزشي : 6000 متر مربع ( زمين ورزشي ) سالن ورزشي : 2 واحد ( حاجي آباد ـ آبيز )

آموزش وپرورش : كودكستان : 4 واحد ( .......... كودك ) دبستانهاي دولتي : 64 باب ( 3948 دانش آموز ) مدارس راهنمايي : 15 باب ( 1597 دانش آموز ) دبيرستان : 6 باب ( 566 دانش آموز ) هنرستان : .......... باب ( .... دانش آموز ) مراكز پيش دانشگاهي : 2 واحد ( 99 دانش آموز )

 

 

عشاير بلوچ از اصيل‌ترين و شاخص‌ترين عشاير ايران و شايد از آخرين بازماندگان ايلات و عشاير كوچ‌رو و دامداري هستند كه هنوز زندگي و آداب و رسوم آنها رنگي از شيوه و شيرين زندگي عشاير را دارد. به اقوام بلوچ و منطقة بلوچستان به نام مكا (به گفته هرودوت ميكا) كه يونانيان آنرا گدروزيا مي‌ناميدند، در كتبيه‌هاي داريوش هخامنش اشاره شده است.

فردوسي بزرگ در شاهنامه جاودان خويش از مردمان بلوچ چنين ياد مي‌كند:

سپاهــي زگـردان كـوچ و بـلوچ                     سگاليـوه‌ي جنگ مانند قوچ

كه كس در جهان پشت ايشان نديد              برهنه يك انگشت آنان نديد

درفش بــرآورد پيكــر پلنــگ                         همي از درفشش بباريد جنگ

اسناد و مدارك مربوط به دوران‌هاي مختلف، مردمان بلوچ را افرادي قدرتمند و مقاوم و خشن ياد كرده است كه بر حسب روابطي كه با حكومتهاي وقت داشته‌اند، نه تنها مردماني متعصب و وفادار و مدافع سرزمين خويش بوده‌اند، بلكه در شرايط صلح و آرامش مردماني تلاشگر نيز بوده‌اند. اين امر نه فقط خاصي مردان كه سرپرستان و حافظان گله و دام بوده‌اند، بلكه در مورد زنان آنان نيز كه در انواع هنرها و صنايع دستي مهارت داشته‌اند نيز مصداق است

چنانچه نويسنده‌اي بخواهد شرحي واقعي و قابل درك از عشاير بلوچ خراسان تهيه نمايد، با اظهارات و گزارشهايي مبهم و متناقض مواجهه خواهد گرديد كه كار او را دشوار و او را گيج و پريشان مي‌سازد.

يكي از مراجع معتبر اظهار مي‌دارد كه عشاير بلوچ در قرن ششم بعد از ميلاد از قفقاز وارد ايران شدند و جو آخرين افراد ايراني بودند كه در اين كشور مستقر گرديدند، ولي معلوم نمي‌كند كه به كجا آمدند و يا شرح نمي‌دهد كه چرا وقتي به خطة آذربايجان كه نسبتاً منطقة حاصلخيزي است رسيدند آن جا را ترك كردند و به جانب شرق ايران رهسپار گرديدند. امروز اين عشاير به صورت جوامع پراكنده در قسمت كوچكي از منطقة وسيع ولم يرزع دنيا كه از سرخس، يعني منتهي اليه شمال شرقي ايران، تا كراچي پايتخت پاكستان ادامه دارد سكني گزديدند.

عشاير بلوچ نظير بسياري از ايلات و اقوام كوچ‌رو در گذشته بسياري از نيازهاي خود را در بين ايل تهيه مي‌كردند. و ذوق و مهارت به كار رفته در بسياري از اين توليدات آن را به نوعي صنعت هنري زيبا تبديل مي‌كرده است. از مهمترين صنايع و هنرهاي دستي بلوچ كه بعضاً شهرت ملي دارد عبارت است از بافت چادر سياه، سوزن‌دوزي، سكه‌دوزي، سفال‌دوزي، خراطي و در آخر بافت گليم و قاليچه.

 

 

عشاير ساكن در قاينات

شهرستان قاين يكي از شهرهاي استان خراسان جنوبي مي‌باشد كه از شمال به شهرستان گناباد و خواف، از شرق به مرز افغانستان، از جنوب به بيرجند و از غرب به شهرستان فردوس محدود است وسعت اين شهرستان 17832 كيلومتر مربع است.

اين شهرستان داراي 5 بخش به نام‌هاي بخش نيمبلوك، بخش مركزي، بخش سده، بخش زهان و بخش زيركوه مي‌باشد. عشاير شهرستان قاينات مقدار كمي از آنها در بخش مركزي و عمدة آنها در بخش زيركوه ساكن مي‌باشند.

 

آب و هوا:‌

آب و هواي اين منطقه نيمه گرمسيري با اقليم نيمه‌بياباني مي‌باشد. عمدة بارندگي منطقه در زمستان به صورت برف و در بهار به صورت باران با شدت و مدت كم مي‌باشد. تغييرات  شديد درجة حرارت در طول شبانه‌روز ماه و حتي فصول مختلف، از ويژگي‌هاي خاص اين سامان مي‌باشد. وجود كوه‌هاي نسبتاً مرتفع توانسته تا حدودي تأثيرپذيري مستقيم تغييرات چوبي بيابانهاي خشك و سوزان دشت كوير، لوت و دشت نا اميد افغانستان را كاهش دهد.

 

 

 

 

نحوة كوچ:

چون نوع كوچ عشاير منطقه از نوع درون كوچ بوده و بعد مسافت كوچ عشاير از حداكثر 30 كيلومتر تجاوز نمي‌كند لذا ايل راهي كه ارتباط مستقيمي با كوچ عشاير داشته باشد، در سطح زيست بوم وجود ندارد و عشاير منطقه در خصوص حمل و نقل خاص كوچ با توجه به كوتاه بودن مسير، مشكل چنداني ندارند.

البته اين نحوة كوچ در سالهايي مي‌باشد كه ميزان بارندگي آن سال به صورت نرمال بوده باشد. بدين صورت كه در سالهاي خشكسالي اين مردم تا 600 كيلومتر نيز كوچ مي‌كنند كه به استانهايي مانند استان گلستان مي‌روند تا مراتع و علوفة كافي براي گوسفندان آنها باشد.

 

طايفه‌هاي عشايري ساكن در زيركوه قاين

در اين منطقه به طور كلي دو نوع عشاير وجود دارد:

1ـ عشاير فارس               2ـ عشاير بلوچ

كه هر كدام به طايفه‌هايي جداگانه تقسيم مي‌شوند.

1ـ عشاير فارس: بهلولي، بارفروش، دلاكه

2ـ عشاير بلوچ: نه‌تاني، ده‌ مرده، برآهويي

 

 

 

گويش و مذهب

عشاير بلوچ اين منطقه اهل تسنن مي‌باشند و زبان آنها بلوچيست ولي عشاير فارس شيعه مذهبند و زبان آنها فارسي مي‌باشد

 

سابقه تاريخي اين مردم

طبق نظر آقاي سجادي اهل مشهد كه خود درباره ايلات خراسان منبعي موثق به شمار مي رود ،نادرشاده در قرن هيجدهم عشاير بلوچ شمال خراسان را به آنجا آورد كه امروز هسته مركزي جمعيت اين ايالت را تشكيل مي دهند واز بلوچي هاي جديد كه جزء مهاجران بعدي مي باشند متمايز هستند مهاجرت بعدي در حدود شصت سال قبل صورت گرفت .اين مهاجران اخير ابتدا به سيستان رفتند وبعد براثر خشكسالي آن خطه به شمال خراسان نقل مكان كردند

قديمي ترين مردمي كه در اين منطقه زندگي مي كردند بيشتر در حواشي روستاهاي آبيز ،اسفاد بودن اند .(25) كه به زمان هخامنشيان وساسانيان باز مي گردد ودين آنها زرتشت بوده است .ودر منطقه هاي ديگر زيركوه به آن صورت قوم يا قبيله اي زندگي نمي كرده است ولي چيزي كه مشخص است ،اين است كه ديگر هيچ آثاري از آن مردم بر جای نمانده است . 

 

1- اعراب،پس از ورود لشكريان اسلام به منطقه قهستان و مسلمان شدن مردم قبايلي از اعراب در منطقه قاينات سـاكن شـدند كه امروزه به نامهاي خزائي ، نخعي ، ثقفي ، زنگويي، شيباني ، خزيمه ، عامري ، وبرخي  نيز به مير وميرزا معروفند . احفاد و اعقاب اين طوايف به طور پراكنده در بسياري از روستاهاي شهرستان سكونت دارند. اغلب اين طوايف بازماندگان قبايل سپاه حازم بن خزيمه بوده كه در زمان خليفه دوم  وارد اين منطقه شدند . خاندان خزيمه كه سالهاحكومت  قاينات رادردست داشتند از اين گروه مي باشند.طايفه عرب خزايي از منطقه بيرجند آمدند و در روستاهاي بين قاين وبيرجند همچون گزخت،كمادو، كال قاضي،قلعه نبي، چاه مزاري، النگ ميان  استقرار يافته اند.عشاير عرب منطقه امروزه فارس شده و به زبان فارسي تكلم مي كنندوبا گذشت زمان در جمعيتهاي محلي حل شده اند. 

 

2-عشاير بلوچ،بلوچها از زمان صفويه به قصد جلوگيري از حمله افاغنه بدين خطه آمده اند و چون شغل عمده آنها دامداري بود ييلاق و قشلاق داشتند .گاه قهر طبيعت و بروز پديده خشكسالي و زماني رضا شاه عشاير را اجبارا تخته قاپو نمود . ساخت خانه هاي گلي از حدود سالهاي 1313 رواج يافت ويكجا نشين شدند.پس از اصلاحات ارضي باخريد اراضي علم و خاندانش توسط تعدادي از عشاير در ملكي و رحيم آباد  و تاجكوه ،‌و چاه الله داد و كرت آباد ،‌اسكان و يكجا نشيني رواج يافت.

تعدادي از عشاير بلوچ بازماندگان همان مأمورين ژاندارمري سابق بوده كه در عصر پهلوي از زابل به اين منطقه منتقل شده و در خطه  مرزي خدمت مي كردند .پس از بازنشستگي چون محيط را مساعد ديدند ديگر به زابل مراجعه نكرده  وبه مرور بر تعدادآنها افزوده شد.

بلوچهاي قاينات ،‌شامل طوايف ده مرده ، نهتاني و براهوئي مي باشند

بلوچ هاي قاينات مردمي مسلمان ، متديّن و اكثرا اهل تسنن بوده وعشايري غيور وسلحشورو مرزباناني شجاع در برابر اشرا رمي باشند.

 

1-2 ده مرده، ده مرده ها در زمان حكومت نادر شاه افشار به علت اختلافاتي كه بين آنها و طوايف منگول و گرگيج پيش آمد به اين ناحيه كوچ كردند.آنها از مسير كيخا و بندان بصورت كوچ نشيني به ملكي  وچاه كامخان آمدند و طي سالهاي بعد به تدريج تعداد خانوار ديگري از عشاير ده مرده به آنها پيوستند.

 

2-2 براهويي،اين طايفه تا اواخر دوره قاجار از قدرتمندترين طوايف سيستان و بلوچستان بوده كه در محدوده كشور هاي پاكستان ، افغانستان وايران كوچ مي كردند. هم اكنون در كرت آباد و چاه الله داد وحسن آباد تاجكوه ،  سكونت دارند. وجه نامگذاري براهويي را برخي محققان از واژه ابراهيم  ،نام يكي از بزرگان براهويي  مي دانند كه بعد ها ابراهيم به براهم  وبراهو تغيير يافته است.  گفته اند براهو روحي است كه بالاي كوه است.  زبان شناسان زبان براهويي را شعبه اي از زبان دراويدي دانسته  كه به زبان فارسي نزديك است.

 

3-2 نهتاني،در بين بلوچ ها ،‌طايفه نهتاني پر جمعيت ترين طايفه بلوچ مي باشد كه 55% بلوچها را در بر مي گيرد.نهتاني ها در روستاهاي تاجكوه، حسن آباد، رحيم آباد وملكي ودارج عليا  استقرار دارند.

 

3-بارفروش ها ،شخصي به نام حسن بارفروش،اهل شهر بارفروش(بابل فعلي) به علت درگيري با عوامل و سلاطين وقت از بابل به جنوب خراسان تبعيد مي شود، نامبرده فرزندان زيادي داشته كه مشهورترين آنها مولا داد نام داشت . به دليل روحيه كاري و تمايل به امور دامداري ، وي منطقه چاه پاياب را براي اين كار انتخاب و با حفر چاه، دامداري را رونق بخشيد. اين طايفه در چاه پاياب ، چاه شط، دوچاهي وگردتيغ سكونت دارند

 

4-دلاكه ها،اين طايفه در نوار شرق كشور و در محدوده شهرستان هاي قاينات و بيرجند ييلاق و قشلاق داشته اند. كه در حال حاضر يكجا نشين شده و تنها در محدوده اي بسته كوچ بهاره دارند. اين طايفه در ابتدا دولاك ناميده مي شد كه به مرور زمان به دلاكه تغيير يافت.عشاير محلي معتقدند كه در زمان شاه عباس صفوي  طايفه دلاكه از مناطق  خليج فارس به اين محل كوچ داده شده اند .علت نامگذاري به دلاكه را ناشي از اين مي دانند كه رئيس طايفه براي صرف غذا از ظروف طلا و مسي استفاده مي كرده و چوپان هايش از ظروف چوبي.دلاكه ها طايفه اي مستقل و شيعه مذهب هستند كه شامل تيره هاي كامكار در آبمهان و آبيز ، بخشايي در مهرك، صفري در بقرايي ، حسن آباد و حسين آباد،كدخدايي در حسين آباد و عبدالهي در مهرك مي باشند.

 

5.بهلولي ها ،اين طايفه بزرگترين طايفه عشايري منطقه زيركوه مي باشد . بهلولي ها طايفه خود را از فردي به نام بهلول يا بهلور دانسته كه در نواحي خواف ، باخرز، تايباد، زيركوه ، بيرجند، نهبندان وسرخس پراكنده شده اند. اين طايفه پس از حمله اعراب به سمت شمال استان فارس مهاجرت نمودند. در عصر صفويه به دليل مسائل امنيتي و دسترسي به مراتع  جنوب خراسان از نهبندان تا تايباد بطور پراكنده مستقر شدند. برخي از بزرگان طايفه بهلولي معتقدند در ابتدا سه برادر به نامهاي افضل ، ساران و بهلول از استان فارس به اين منطقه كوچ داده شد.هم اكنون 20% بهلولي هادراستان فارس و7% درخوزستان ساكنند. افضل به منطقه سرخس ، بهلول در منطقه قهستان و ساران در جنوب خراسان سكنا گزيدند . افضل در جواني بر اثر درگيري كشته شد و از ساران طايفه ساراني بوجود آمد كه گرايش به طوايف بلوچ  نمود.  بهلول كه مردي غيور و جنگ جو بود از خواف تا نهبندان را تحت سلطه خويش درآورد . بهلول سه فرزند داشت به نام هاي احمد،حسين و ناد ركه بعدا تيره هايي به همين نام در منطقه بوجود آمدند. طايفه بهلولي در زمان زنديه و قاجاريه از قدرت و سيطره زيادي برخوردار بود.اماپس از تخته قاپو قدرت اين طايفه رو به زوال نهاد تا قبل از پيروزي انقلاب اسلامي مركز طايفه بهلولي روستاي چاه زرد  و حاجي حقداد اسعد زاده رئيس بزرگ طايفه بود و كليه تيره هاي بهلولي هنوز از فرزندان ايشان با عنوان بيك تبعيت مي كنند.

بهرام بلوچ ها در بمرود مستقر ند و شيعه مذهب هستند.غفاریها هم طایفهای شیعه مذهب با لقب خواجه در روستای اسفاد مستقرند که به دلیل باسازگاری با حاکمان وقت از همدان به این منطقه کوچ داده شده اند